عاقله با پدر کلان اش غلام سرور| تصویر: جاوید اکرم نظری

ظرافت و زیبایی عاقله

عاقله دخترِ با چشمان آبی خوشحال است. او شیوۀ قدم زدنِ صحیح را با یک پای مصنوعی که به تازگی طراحی شده است تمرین می کند. عاقله با پای مصنوعی اش احساس راحتی میکند و با آن آسان راه میرود. در زمانِ تمرین بعضی اوقات خود را در آینه می نگرد و کوشش می کند زیبا معلوم شود. او حتی سعی میکند معلولیت خود را پنهان کند. عاقله دختر نو بالغ است و موضوع کیفت پای مصنوعی وزیبایی آن برایش مهم جلوه میکند.

عاقله میگوید"من با نوع جدید پای مصنوعی راضی هستم، آن نرم و آسان برای استفاده است، من کمیته سویدن برای افغانستان را دوست میدارم، زیرا از زمانی که طفل بودم آنها برای من پا های مصنوعی میسازند،. من برای مردم سویدن نیز دعا میکنم. چونکه آنها با کودکان افغان کمک مینمایند. حالا من می توانم به راحتی راه بروم و بازی کنم.  همچنین می خواهم بگویم که من کارکنان کمیته سویدن به خصوص آقای نجیب الله محبی را دوست دارم، زیرا او همیشه با من کمک و همکاری میکند".

عاقله ۱۱ سال سن دارد و از سال ۲۰۰۹ تحت پوشش خدمات کمیته سویدن در غزنی می باشد. او دختر قریه است سادگی و پاکی در سیمایش میدرخشد. او تاکنون هیچ وقت به این اندازه به موضع قطع عضو و پیامد های بعدی آن متوجه نبوده و حالا کیفیت عضو برایش خیلی مهم است. 

به گفته  غلام سرور پدرکلانِ عاقله، او روزگارِ نه چندان دور مثل آدمهای صحتمند با خوشحالی قدم می زده  و بازی و خوشی میکرده است تا اینکه "در یکی از روز های بهاری سال ۲۰۰۹ زمانی که عاقله سه سال عمر داشت، برادر بزرگترِ  عاقله یک شی آهنی را پیدا میکند و آنرا خانه می آورد. آنرا اره میکند تا از آن چیزی بسازد.  در همین حال بچه های این خانواده دور و بر او بازی میکردند که  به طور ناگهانی آن شی انفجار میکند. در این واقعه ۴ کشته و ۵ تن دیگر زخمی شدند. عاقله این کودک بی گناه یکی از آن مجروحان است که پای خود را از دست داده است".

نجیب الله محبی، سوپروایزر ورکشاپ ارتوپیدی میگوید: "کودکان از نظر سنی  متوجه قطع اعضا و پیامد های بعدی آن نیستند معلولیت و نارسایی های ناشی از آن را نمیداند  اما به زودی به سن بلوغ میرسد و موضوع زیبایی و کیفیت بخصوص برای دختران مهم میشود. ما باید به آنها گوش دهیم و به خواسته های آنها توجه کنیم، در غیر این صورت آنها اندام های مصنوعی را دوست نخواهند داشت و استفاده نخواهند کرد."

او افزود "پس از رفع نواقص و بکارگیری شیوه های مختلف، من در نهایت موفق شدم به جای ساکت های چهار لبه ی قدیمی این طرح نسبتاَ نو را که بنام (Ischial Containment Socket) یاد میشود تطبیق کنم. عملکرد این نوع پای مصنوعی بهتر از گذشته است. بیمار میتواند نسبت به گذشته به آسانی راه برود و زاویه های که باعث درد کمر میشود در آن بهبود یافته است".

داکترعبدالوکیل بسمل، سوپروایزر ارشد بازتوانی فیزیکی میگوید: "در پروگرام سال ۲۰۱۶ معلولین کمیته سویدن برای افغانستان دفتر اداری جنوب شرقی پلان شده است که برای ۳۶۰ تن پروستز(عضوء مصنوعی) تهیه کنیم که از آن  میان  ۶۰ پروستیز برای طبقه اناث می باشد و ۸۵۱ قالب های حمایتی که از آن  میان ۳۱۸ نفر از طبقه اناث را توانبخشی خواهیم نمود و موضوع کیفیت کار در خور توجه ی دفتر ما می باشد."