کمیته سویدن برای افغانستان

نزدیک به ۷۰٫۰۰۰ تن دانش آموز در افغانستان به مکاتب کمیته سویدن اشتراک می ورزند. سالانه بیش از دو ملیون نفر خدمات صحی را از کلینیک ها و شفاخانه های کمیته سویدن برای افغانستان دریافت می نمایند. کمیته سویدن برای افغانستان همچنان از بازتوانایی اشخاص دارای معلولیت حمایت کرده و انکشاف محلات روستایی را کمک می نماید.

زنان، اطفال و اشخاص دارای معلولیت از فعالیت های کمیته سویدن برای افغانستان مستفید می شوند. موجودیت مکاتب برای اطفال ،‌ موجودیت قابله ها برای کاهش میزان مرگ و میر مادران و اتصال اعضای مصنوعی بر بدن اشخاص دارای معلولیت، زندگی را در محلات روستایی آسان تر میسازد. ما مردم را قادر میسازیم تا ایشان بتوانند زندگی خویش را تغییر دهند – رفع گرسنگی و زندگی با عزت یک حق است، نه یک هدیهٔ فردی.

کمیته سویدن برای افغانستان بیش از ۶۰۰۰ تن کارمند دارد؛ که همهٔ آنها در آوردن ثبات به این کشور کمک می نمایند. برنامه های ما برای عدهٔ زیادی از مردم در محلات روستایی تطبیق میگردند. کمیته سویدن برای افغانستان در ۱۴ ولایت افغانستان فعالیت دارد.

با وجود جنگ و درگیری، ما برای مدت بیشتر از ۳۰ سال در افغانستان در بین جمعیت که بیشترین نیاز را برای ما داشته اند، حضور داریم. ما مصمم هستیم تا زمانیکه  برای ما نیاز باشد در افغانستان باقی بمانیم.

کمیته سویدن برای افغانستان دارای ۱۲٫۰۰۰ عضو و تمویل کنندگان فردی در سویدن میباشد. سیدا، نهادیست برای توسعه همکاری های دولت سویدن و از بزرگتری تمویل کنندگان رسمی موسسه کمیته سویدن برای افغانستان بشمار میرود. 

تاریخچه

کمیته سویدن برای افغانستان در اعتراض به حمله شوروی در افغانستان تأسیس شد. در سال ۱۹۸۱، کمیته سویدن برای افغانستان جمع آوری پول را برای حمایت بشردوستانه از مردم افغانستان آغاز نمود. یکسال بعد، کمیته سویدن برای افغانستان یک دفتری را در شهر پشاور پاکستان گشایش داد و به ارسال دارو و تجهیزات برای چهار کلینیک کوچک در افغانستان تحت اشغال پرداخت.

در سال ۱۹۸۴، اولین مکتب ابتدائیه تأسیس شد و پس از گذشت سه سال، کمیته سویدن برای افغانستان کار در محلات روستایی را آغاز نمود. برنامهٔ حمایت از افراد دارای معلولیت در سال ۱۹۹۲ آغاز یافت. از آن زمان به این سو،‌ کمیته سویدن برای افغانستان در راستای دورنمای ما، یک افغانستان عاری از فقر،‌ خشونت و تبعیض کار میکند. کمیته سویدن برای افغانستان به تدریج از یک نهاد صرفأ تحویل دهنده خدمات بشر دوستانه، به یک نهاد انکشافی مبدل شده است.