مراقبت های صحی

در جریان دهه گذشته، سکتور صحی افغانستان در بهبود وضعیت صحی افغان ها به ویژه زنان و اطفال توسعه های بیشمار نموده است.

در حال حاضر بخش زیادی از جمعیت افغانستان دسترسی بهتر به مراقبت های اولیه صحی دارند و بیماری های چون اسهال، مالریا و سل رو  به زوال هستند. به اساس گزارش های سازمان صحت جهان در سال ۲۰۰۲ امید به زندگی الی سن ۵۵ سال بوده و الی سال۲۰۱۲ به  ۶۰ سال، افزایش یافته است.

بیشتر اطفال با کمک کارکنان آموزش دیده به دنیا می آیند، و بیشتر و بیشتر بازدید ها از مراکز معالجه مادران که گسترش یافته است، صورت میگیرد. مرگ و میر نوزادان نیز به وضوح در سال های اخیر کاهش یافته است. گزارشی تحت عنوان "وضعیت قابلگی در افغانستان"، که در ماه دسامبر منتشر شد، نشاندهنده افزایش چشمگیر در تعداد قابله ها در دهه گذشته میباشد که نقش مهمی در کاهش مرگ و میر مادران را ایفا کرده است – بر اساس گزارش های سازمان صحت جهان در سال ۲۰۰۲ در هر صد هزار  ولادت دوازده صد مادر جان خود را از دست میداد در حالیکه در سال ۲۰۱۲ این رقم به چهارصد کاهش یافته است. ده سال قبل در سال ۲۰۰۲ تنها ۴۶۷ قابله در افغانستان وجود داشت در حالیکه فعلاً این رقم به ۴۶۰۰ تن قابله میرسد.

اما هنوز هم تنها ۲۳ درصد از نیاز ها برای مراقبت های صحی مادران در هنگام باروری پوشش داده شده است و ارقام مرگ و میر مادران و کودکان در افغانستان در مقایسه به جهان، هنوز هم بلند میباشد. مراقبت های صحی در کشور هنوز هم کاستی های عمده ای در هر دو بعد دسترسی به خدمات صحی و کیفیت این خدمات را نشان می دهد. بنابر این در حال حاضر و همچنین برای آینده نیاز جدی برای طرح صحی گسترده تر در تمام مناطق کشور، میباشد